Blow PDF Afdrukken E-mailadres
(8 votes, average 4.38 out of 5)
zaterdag, 03 april 2010 10:57

May the wind be in your back, the sun upon your face and may the clouds of destiny take you away to dance with the stars.

Regisseur Ted Demme bezorgt ons met deze prent een unieke blik in het (om het zacht uit te drukken) turbulente leven van Georgie Jung, de legendarische Amerikaanse drugbaron van de jaren 60-70 die nu nog steeds zijn dagen slijt in State prison. In 2015 komt hij vrij, en kan hij eindelijk de door hem zo geroemde clouds of destiny weer najagen, maar dan als oude man, als gebroken man. Ziehier zijn verhaal vertolkt door een meesterlijke Johnny Depp die even vaak van pruik als van look verandert, als van lach en traan.

We bevinden ons in de golden sixties, de oorlog in Vietnam woedt op de achtergrond terwijl hippies de wereld veroveren in een tijdperk van “Drugs Sex and Rock ’n Roll”, studio 54 en dus ook George Jung. Georgie zijn levensverhaal vertrekt zoals zovaak vanuit zijn kinderjaren. Zijn vader was een hardwerkende, liefhebbende man die nooit de financiële ambities van zijn vrouw kon waarmaken. Op een goeie dag, wanneer de vader nogmaals bijna failliet was, knielt hij neer. Hij knelt de jonge Georgie tussen zijn armen, kijkt hem strak aan en zegt “money isn’t real, it doesn’t matter, it only seems like it does”. Georgie besloot deze woorden in de wind te slaan, en nam zich voor nooit heel zijn leven hard te werken voor een peulschil zoals zijn vader dat gedaan had. Dit zou zijn verdere leven typeren, dit zou ook zijn ondergang betekenen.

De piepjonge George besliste immers naar Californië te verhuizen. Daar beleefde hij enkele maanden onbezorgd de genotszucht van het hippietijdperk. Hij kuierde op het strand tussen de mooie vrouwen terwijl weed rokende alsof het gras was. Dit stelde hem dan ook in staat zijn eeuwigverterende ambitie waar te maken ‘to get rich without working’. Zo begon hij het goedje op de sneeuwwitte stranden van Californië te verkopen, zo rolde hij in een zweem van geluk bijna ongemerkt in het drugwereldje. Op een goede dag werd hij immers betrapt en naar de gevangenis van Danbury gestuurd voor enkele jaartjes. ‘ Danbury wasn’t a prison, it was a crime school. I went in it with a Bachelor of Marihuana and came out with a PhD of Cocaine.’

George kwam buiten met meer criminele ambities dan toen hij erin kwam, lang leve het gevangenissysteem!! George ontpopte zich door zijn ongebreideld enthousiasme en eeuwige cool, hoe benard de situatie ook was tot drugsbaron in de jaren 70. Hij behielp de Amerikaanse markt met Cocaïne vanuit Colombia, zo succesvol zelfs dat in de jaren 70-80 er een 85% rate was dat de cocaïne die je snoof van hem kwam, business was thriving!! De gouden jaren braken ook voor Georgie aan, hij trouwde en verdiende een miljoen dollar per week, hij was onkwetsbaar, hij waande zich een God en snoof zelf Cocaïne alsof het tafelzout was. Maar wie hoog vliegt kan natuurlijk zeer diep vallen. En zo doofde de ster van Georgie dan ook zachtjes uit. En samen ermee zijn levenskracht en vitaliteit. De politie rekende hem in, zijn vrouw, moeder en trouwste companen verraadden hem. Georgie’s ster stortte brandend neer en liet overal stukjes hart achter. Hier krijgt de titel blow zijn tweede betekenis. Blow staat immers niet enkel voor weed smoren, blow staat ook voor ‘ to blow it’ = het verknallen. George verknalde zijn leven, hij koos steeds voor de gemakkelijke weg, en verloor ondertussen niet enkel zijn zelfrespect en levensvrijheid, samen met zijn 60 miljoen dollar die geconfisceerd werd door de Panamanese overheid. Hij verloor vooral zijn hart, hij verloor de liefde van zijn jonge dochterje , ‘and one can’t live without its heart’. Hier als oude afgeleefde man, tussen de 4 bedrukkende muren van de gevangenis, begreep hij eindelijk de les die zijn vader hem toen wou leren, ‘money isn’t real it only seems like it does’. Het geven en krijgen van liefde was immers veel belangrijker, dan al de waarden die hij ervoor hanteerde, het enige dat zijn hart nog sneller deed kloppen was niet geld, drugs of glorie, het was zijn jong dochtertje. Het zijn die kleinere simpele, dromerige gebaren die het leven de moeite waard maken. Het is de vriendschap en echtheid van emotie, het is de schoonheid die achter elke hoek schuilt. Vandaar stuurt Georgie vanuit de gevangenis nog deze leuze naar zijn stervende vader:

‘May the wind be in your back, the sun upon your face and may the clouds of destiny take you away to dance with the stars.

Op het gehele einde van de film geeft George dan ook toe aan zijn dochter ‘dady is a fuck up’. Georgie realiseerde zich in de gevangenis dat hij een merkwaardig levensverhaal meegemaakt heeft. Een met zulke ups en downs hetgeen aan de meeste mensen nooit besteed zal zijn . Maar op de vraag of het het allemaal waard was antwoordt hij negatief, ‘ I admit my ambition far exceeded my talent, I lost pieces of my hart all over the world, and now there is not enough left to keep living.’

En als je mij vraagt naar mijn mening over deze film zal ik het volgende antwoorden. ‘ Vele mensen bekijken een film als deze en bekritiseren het  te emotionele einde, ze spreken over de vele gewelddaden die bij de drugswereld komt kijken en die niet realistisch afgebeeld worden. Ze kunnen zich niet boeien voor een verhaal dat existentieel en driest afloopt, ‘people prefer winners’. Ik zeg echter hierop het volgende: Georgie heeft gewonnen, het heeft hem alles gekost maar eindelijk beseft hij wat belangrijk is in deze wereld, hij heeft de ongebreidelde esthetische juk afgeworpen en is klaar om in 2015 de nieuwe volwassen George op de wereld los te laten. Deze film handelt niet alleen over een mislukte drugsdealer, het handelt over de prestatiedruk van deze maatschappij, het verheerlijkt de kleine belangrijke dingen in het leven, men koos gewoon een driest en extreem geval om dat pijnlijk duidelijk te maken. Men vertelt niet wat men leren moet uit deze film, men toont het. Men ziet het in elke verslagen blik van George, en in elke vertrokken glimlach, men voelt het in elke ader kloppen. Elkeen die dat niet ziet, die gewoon het plot bekritiseert, is zoals Georgie in zijn jonge jaren, gewoon onwetend.

+ Recensie
article thumbnail

Recensies Browse door alle besprekingen

RATINGS Beste Films

PollGeef Ons Uw Mening

Welke van deze Hollywood A-listers vind jij de beste?
 

LINKSVolg ons hier

peterblog

thomasblog

hermanblog